ஆப்கானிஸ்தான் இருபது ஆண்டுகால மோதலும் அதன் விளைவுகளும் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று அமெரிக்காவில் நடத்தப்பட்ட பயங்கரவாதத் தாக்குதல்கள், உலக வரலாற்றில் ஒரு முக்கியத் திருப்புமுனையாக அமைந்தன. இத்தாக்குதலுக்குக் காரணமான அல்-கொய்தா தலைவர் ஒசாமா பின் லேடனை ஒப்படைக்க தாலிபன் மறுத்ததால், ‘ஆபரேஷன் என்டியூரிங் ஃப்ரீடம்’ என்ற பெயரில் அமெரிக்கா தலைமையிலான நேட்டோ படைகள் ஆப்கானிஸ்தானில் ராணுவ நடவடிக்கையைத் தொடங்கின.
போரின் முக்கியக் கட்டங்கள் – ஆரம்ப வெற்றி:
போர் தொடங்கிய சில வாரங்களிலேயே தாலிபன் ஆட்சி வீழ்த்தப்பட்டு, புதிய ஜனநாயக அரசாங்கம் அமைக்கப்பட்டது.
கவனம் சிதறுதல்:
2003இல் தொடங்கிய ஈராக் போர், அமெரிக்காவின் கவனத்தையும் ராணுவ பலத்தையும் ஆப்கானிஸ்தானிலிருந்து திசைதிருப்பியது.
தேசக் கட்டமைப்பு தோல்வி:
அமெரிக்காவின் நோக்கம் பயங்கரவாதத்தை ஒழிப்பதிலிருந்து ‘தேசக் கட்டமைப்பு’ (Nation
Building) என்பதை நோக்கி மாறியது. ஆனால், தெளிவான உத்தியும் உள்ளூர் சூழலுக்கு
ஏற்ற திட்டமிடலும் இல்லாததால் இது தோல்வியடைந்தது.
தாலிபன்களின் மீளுருவாக்கம்:
பின்னடைவைச் சந்தித்த தாலிபன்கள் மீண்டும் ஒன்றிணைந்து கொரில்லாத் தாக்குதல்
களைத் தொடங்கினர். மேற்கத்திய நாடுகளின் நிதியுதவியைச் சார்ந்திருந்த ஆப்கான் ராணுவம்,தாலிபன்களின் வேகமான வளர்ச்சியை எதிர்கொள்ளும் வலிமையின்றி இருந்தது.
வெளியேற்றமும் தற்போதைய நிலையும்:
2020ஆம் ஆண்டு தாலிபன்களுடன் மேற்கொள்ளப்பட்ட பேச்சுவார்த்தையைத் தொடர்ந்து, 2021 ஆகஸ்டில் அமெரிக்கப் படைகள் முழுமையாக வெளியேறின. படைகள் வெளியேறிய சில நாள்களிலேயே தாலிபன்கள் மீண்டும் காபூலைக் கைப்பற்றி ஆட்சியைப் பிடித்தனர். இது இருபது ஆண்டுகால மேற்கத்திய முயற்சிகளை மீண்டும் தொடக்கப் புள்ளிக்கே கொண்டு வந்து நிறுத்தியது. போரின் பாதிப்புகள் (புள்ளிவிவரங்கள்) அமெரிக்காவின் பிரவுன் பல்கலைக்கழகத் தரவுகளின்படி இந்தப் போரின் பாதிப்புகள் மிகக் கடுமையானவை.
பாதிப்பு வகை விவரம்:
நேரடி உயிரிழப்புகள் 1,76,000க்கும் அதிகமானோர் (பொதுமக்கள், வீரர்கள் மற்றும் தாலிபன்கள் உட்பட)
மறைமுகப் பாதிப்புகள்:
போர் சூழலால் ஏற்பட்ட பஞ்சம், வறுமை மற்றும் நோய்களால் ஏற்பட்ட இறப்புகள் இதைக் காட்டிலும் பல மடங்கு அதிகம்.
பொருளாதாரச் செலவு:
பல பில்லியன் டாலர்கள் ராணுவத்துக்காகவும் தேசக் கட்டமைப்புக்காகவும் செலவிடப்பட்டன.
குறிப்பு: மேற்கத்தியப் படைகளின் வெளியேற்றத்திற்குப் பிறகு, ஆப்கானிஸ்தான் தற்போது தாலிபன்களின் கடுமையான அடிப்படைவாத ஆட்சியின் கீழ் உள்ளது. இது குறிப்பாகப் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளின் உரிமைகள் குறித்து பன்னாட்டுக் கவலையை அதிகப்படுத்தியுள்ளது.
சிரியா: ஆசாத்திற்குப் பிந்தைய புதிய சகாப்தமும் சவால்களும்
2024ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் பஷர் அல்-ஆசாத்தின் வீழ்ச்சிக்குப்பிறகு, சிரியா ஒரு முக்கியமான அரசியல் மாற்றத்தைச் சந்தித்துள்ளது. ஒருகாலத்தில் தீவிரவாதக் குழுவாகப் பார்க்கப்பட்ட ‘ஹயாத் தஹ்ரிர் அல்-ஷாம்’ (HTS) அமைப்பின் தலைவர் அகமது ஷாரா, தன்னை ஒரு மிதவாத அரசியல் தலைவராக முன்னிறுத்தி 2025இல் நாட்டின் இடைக்கால அதிபராகப் பொறுப்பேற்றார். இவர் ஒரு புதிய அரசியல் சாசனப் பிரகடனத்தை வெளியிட்டு, அய்ந்து ஆண்டு கால இடைக்கால ஆட்சியை வழிநடத்தி வருகிறார்.
அமெரிக்கா மற்றும் மேற்கத்திய நாடுகளுடனான சிரியாவின் உறவு வியக்கத்தக்க மாற்றங்களைக் கண்டுள்ளது.
அமெரிக்காவுடன் இணக்கம்:
ஆசாத் காலத்தில் விதிக்கப்பட்டிருந்த கடுமையான பொருளாதாரத் தடைகளை (Caesar Act) அமெரிக்கா 2025இல் நீக்கியது. 2025 செப்டம்பரில் அகமது ஷாரா அய்.நா. பொதுச்சபையில் உரையாற்றியதும் நவம்பரில் வெள்ளை மாளிகையில் அமெரிக்க அதிபரைச் சந்தித்ததும் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிகழ்வுகளாகக் கருதப்படுகின்றன.
துருக்கியின் பங்கு:
சிரியாவின் புதிய அரசாங்கத்துக்கு துருக்கி ஒரு முக்கிய ஆதரவு சக்தியாக விளங்குவதுடன், எல்லையோரப் பாதுகாப்பில் ஒருங்கிணைந்து செயல்படுகிறது.
உள்நாட்டுப் பாதுகாப்பு மற்றும் குர்து படைகளுடனான ஒப்பந்தம்:
ஆசாத் வீழ்ந்தாலும், சிரியாவின் நிலப்பரப்பு இன்னும் முழுமையாக ஒரு குடையின் கீழ் வரவில்லை.
வடகிழக்கு சிரியா:
2026ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில், இடைக்கால அரசுப் படைகளுக்கும் குர்து இன மக்களின் SDF (Syrian Democratic Forces) படைகளுக்கும் இடையே மோதல்கள் வெடித்தன. இருப்பினும், ஜனவரி 2026இல் இரு தரப்புக்கும் இடையே ஒரு சமரச ஒப்பந்தம் ஏற்பட்டது. இதன் மூலம் குர்து மக்கள் சிரியாவின் ஓர் அங்கமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டதுடன்,
குர்து மொழிக்கு தேசியத் தகுதி வழங்கப்பட்டுள்ளது.
தற்போதைய பொருளாதார நிலைமை:
நீண்ட காலப் போரால் சிதைந்துபோன சிரியாவின் உட்கட்டமைப்பைச் சீரமைப்பதே தற்போதைய மிகப்பெரிய சவால். சுமார் 90 விழுக்காடு மக்கள் வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழ் வாழ்கின்றனர். 2025-2026 காலப்பகுதியில் சுமார் 30 லட்சத்துக்கும் அதிகமான அகதிகள் மீண்டும் சிரியாவுக்குத் திரும்பியுள்ளனர். இது நாட்டுக்கு ஒருபுறம் நம்பிக்கையையும், மறுபுறம் வளங்களுக்கான தேவையையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.