மத்திய கிழக்கு :முடிவில்லாப் போர்களும், சிதைந்து வரும் அமைதியும்!

மத்திய கிழக்குப் பிரதேசம் சுமார் 60 ஆண்டுகளாக, போர் மேகங்களின் நிழலிலேயே இருந்து வருகிறது. ஜனநாயகத்தை நிலைநாட்டுதல், பயங்கரவாதத்தை ஒழித்தல் மற்றும் அணுசக்திப் பரவலைத் தடுத்தல் போன்ற காரணங்களுக்காக, அமெரிக்கா மேற்கொண்டு வரும் ராணுவத் தலையீடுகள், அந்தப் பகுதியில் எதிர்பார்த்த அமைதியைக் கொண்டு வருவதற்குப் பதிலாக, மேலும் பல சிக்கல்களையே உருவாக்கியுள்ளன.

தற்போதைய சூழல் : இரான் மீதானத் தாக்குதல் (2026)

பிப்ரவரி 28, 2026 அன்று, அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேல் படைகள் இணைந்து இரான் மீது ஒரு பெரிய ராணுவத் தாக்குதலை நடத்தின. ‘ஆபரேஷன் எபிக் ஃபியூரி’ (Operation Epic Fury) இரானின் அணுசக்தித் திட்டத்தை முடக்குவது மற்றும் அங்கு ஆட்சி மாற்றத்தை (Regime Change) ஏற்படுத்துவது ஆகும். இந்த நடவடிக்கையில், இரானின் அதிஉயர் தலைவர் அயத்துல்லா காமெனி அயத்துல்லா கொல்லப்பட்டார். இந்தத் தாக்குதல் இரானில் ஒரு பெரும் அதிகார வெற்றிடத்தை உருவாக்கின. காமெனியின் மகன் மொஜ்தபா காமெனி புதிய தலைவராக அறிவிக்கப்பட்டிருந்தாலும், ஒருதலைப்பட்சமான செய்திகளையே மேற்குலக ஊடகங்கள் வெளியிட்டு வருவதால், உண்மை நிலை சரியாகத் தெரியவில்லை.

கடந்த காலத் தலையீடுகளும், அதன் பாடங்களும்!

வரலாற்று ரீதியாக, அமெரிக்காவின் ராணுவத் தலையீடுகள் அந்தந்த நாடுகளில் ஒரு தற்காலிக மாற்றத்தை ஏற்படுத்தினாலும், நீண்ட கால அடிப்படையில் அவை தோல்வியையே தழுவியுள்ளன.

மேற்குலக நாடுகள் மத்தியக் கிழக்கில் உள்ள குழப்பமான ஒற்றுமையற்றச் சூழலில், அங்கு  பலத்தை உபயோகப்படுத்தி ஜனநாயகம் மலரும்  என்று மேற்குலக ஊடகங்கள் கூறினாலும், நீண்ட உள்நாட்டுப் போருக்கும், தீவிரவாத அமைப்புகளின் எழுச்சிக்குமே வழிவகுத்தது. அரசாங்கங்களுக்கு இடையே பிளவுபட்டு, நிலையற்றத் தன்மையில் தவிக்கின்றன.

சிரியாவில் 2024இல் அதிபர் ஆசாத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, அங்கு அமைதி திரும்பும் என எதிர்பார்க்கப்பட்டது. ஆனால், பல்வேறு இஸ்லாமிய ஆயுதக் குழுக்களுக்கிடையே அதிகாரப் போட்டி ஏற்பட்டு, நாடு மீண்டும் ஒரு சிவில் யுத்தத்தை நோக்கித் தள்ளப்பட்டுள்ளது. 2026ஆம் ஆண்டிலும் சிரியா ஒரு நிலையற்ற நிலப்பரப்பாகவே நீடிக்கிறது.

வல்லுநர்களின் பார்வை : “பேரழிவு” என்ற சுழற்சி

முன்னாள் பாதுகாப்பு ஆலோசகர் ஃபிலிப் கோர்டன் விவரித்தது போல, அமெரிக்கா தலையிட்டாலும் (இராக்), தலையிடாவிட்டாலும் (சிரியா) அல்லது ஓரளவு தலையிட்டாலும் (லிபியா), விளைவு என்னவோ “பேரழிவு” (Catastrophe) என்பதாகவே முடிகிறது.

கெய்ரோ பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் இப்ராஹிம் அவாத் கூறுவது போல :

“மத்திய கிழக்கின் பெரும்பாலான சிக்கல்கள் உள்நாட்டுக் காரணிகளால் உருவாக்கப்பட்டவை. அவற்றை வெளிநாட்டு ராணுவத் தலையீடுகள் மூலம் தீர்க்க முயல்வது, எரியும் நெருப்பில் எண்ணெய் ஊற்றுவதற்குச் சமம்.” இந்தத் தொடர் போர்களால் ஏற்படும் பாதிப்புகள் அந்த நாடுகளுடன் நின்றுவிடுவதில்லை.

பொருளாதாரச் சரிவு :

ஹார்முஸ் ஜலசந்தி (Strait of Hormuz) போன்ற முக்கியமான வணிகப் பாதைகள் பாதிக்கப்படுவதால் உலகளாவிய கச்சா எண்ணெய் விலை உயர்ந்திருக்கிறது. போரால் பாதிக்கப்படும் லட்சக்கணக்கான மக்கள் அய்ரோப்பா மற்றும் பிற நாடுகளுக்குத் தப்பியோடுவதால், உலகளாவிய அகதிகள் நெருக்கடி ஏற்படுகிறது.

இரானின் அணுசக்தித் திட்டத்தை முடக்க அமெரிக்கா எடுக்கும் முயற்சிகள், சவூதி அரேபியா போன்ற அண்டை நாடுகளையும் பாதுகாப்புக்காக, ஆயுதங்களைத் திரட்டத் தூண்டுகிறது.

மத்திய கிழக்கில் நிலவும் நிரந்தரமற்ற அமைதிக்குத் தீர்வு என்பது ராணுவ பலத்தில் இல்லை. மாறாக, அந்தந்த நாட்டு மக்களின் விருப்பத்துக்கும், அந்தந்தப் பகுதி அரசுகளுடன் பேச்சுவார்த்தைகளுக்கும் முன்னுரிமை அளிப்பதிலேயே உள்ளது. 2026லும் ஈரான் மீதான தாக்குதல்கள் அந்தப் பகுதியை இன்னும் ஓர் இருண்ட காலத்திற்கே கொண்டு சென்றுள்ளன.

ஏமன் போர் : ஒரு மனிதநேயப் பேரழிவு !

மத்திய கிழக்கின் ஏழ்மையான நாடான ஏமன், கடந்த பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக உலகிலேயே மிக மோசமான மனிதாபிமான நெருக்கடியைச் சந்தித்து வருகிறது. அரசியல் அதிகாரம், பிராந்திய ஆதிக்கம் மற்றும் மதக் கொள்கைகளுக்கு இடையிலான மோதலாகத் தொடங்கிய இது, இன்று பல லட்சம் மக்களின் வாழ்வாதாரத்தைச் சிதைத்துள்ளது.

போரின் பின்னணி மற்றும் உள்நாட்டு மோதல் !

2014ஆம் ஆண்டு தலைநகர் சனாவை ஹைதி (Houthi) கிளர்ச்சியாளர்கள் கைப்பற்றியது ஏமனின் வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது. இது வெறும் உள்நாட்டுப் போர் மட்டுமல்லாமல், இரான் மற்றும் சவுதி அரேபியா இடையிலான ஒரு ‘நிழல் யுத்தமாகவும்’ (Proxy War) உருவெடுத்தது. சவுதி தலைமையிலான கூட்டணிப் படைகளின் தலையீடு, வான்வழித் தாக்குதல்கள் மற்றும் பொருளாதாரத் தடைகள் கிளர்ச்சியாளர்களைக் கட்டுப்படுத்த முயன்றாலும், அவை நாட்டின் உள்கட்டமைப்பை நிலைகுலையச் செய்தன.

இந்த மோதலில் நேரடியாகக் கொல்லப்பட்ட
வர்களை விட, மறைமுக விளைவுகளால் உயிரிழந்தவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகம் என்பதுதான் வேதனையான உண்மை.

பசி மற்றும் பஞ்சம்:

நாட்டின் பெரும்பகுதித் துறைமுகங்கள் முடக்கப்பட்டதால், உணவு மற்றும் மருந்து இறக்குமதி பாதிக்கப்பட்டது. இது வரலாற்றில் காணாத பஞ்சத்துக்கு வழிவகுத்தது.

சுத்தமான குடிநீர் மற்றும் மருத்துவ வசதிகள் இல்லாததால், காலரா போன்ற நோய்த்தொற்றுகள் வேகமாகப் பரவின.

சுமார் 40 லட்சத்துக்கும் அதிகமான குழந்தைகள் கல்வி கற்க முடியாத நிலையில் உள்ளனர். இது ஒரு தலைமுறையையே இருளில் தள்ளும் அபாயத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

தற்போதைய உலகளாவிய தாக்கம்!

காஸா போரின் எதிரொலியாகச் செங்கடலில்
ஹைதி கிளர்ச்சியாளர்கள் நடத்தும் தாக்குதல்கள்,
இந்தப் பிரச்சனையை மீண்டும் பன்னாட்டு அரங்கின் முன் கொண்டு வந்துள்ளன. அமெரிக்கா
மற்றும் பிரிட்டன் போன்ற நாடுகள் கடல்வழி வர்த்தகத்தைப் பாதுகாக்கத் தலையிட்டாலும், அது ஏமனில் நிலவும் அமைதியற்ற சூழலை மேலும் சிக்கலாக்கியுள்ளது.

முக்கியக் குறிப்பு: ஏமன் மக்களின் துயரம் முடிவுக்கு வர வேண்டுமேயானால், அது ஆயுத மோதல்களால் அல்ல, பன்னாட்டு நாடுகளின் நேர்மையான பேச்சுவார்த்தை மற்றும் மனிதாபிமான உதவிகளால் மட்டுமே சாத்தியமாகும். 

தொடரும்…